Lubię przechodzić z jednego języka na drugi i należeć do dwóch rzeczywistości – rozmowa z P. Majkutem

‘Lubię przechodzić z jednego języka na drugi i należeć do dwóch rzeczywistości’

“Dar”

I
Jest w moim życiu taki jeden nadzwyczajny dar:
to dwujęzyczność.
Znać tak dobrze polski i angielski
to wielka sztuka,
która daje nieograniczone możliwości.
Dwujęzyczność to rozwój intelektualny,
poznawanie różnych rzeczywistości,
dwóch kultur.
To dwa domy,
dwa kraje,
relacje na “wyższym” poziomie.

II

W moim życiu jest dużo ludzi.
Dziwią się, gdy mówię,
że chodzę do polskiej szkoły
i znam perfekcyjnie (?)
dwa języki.

Niektórzy pytają: “ Czy to nie strata czasu
Uczyć się tak długo polskiego?
Nie, na dla mnie nie.
To szczęście, mój sukces,
moja “inność”
mój podwójny świat.

Niezwykłe przyjaźnie
I miłość do Polski
moich Rodziców.
Odziedziczona.

Szkolny Punkt Konsultacyjny przy Konsulacie RP w Nowym Jorku

Patryk Majkut

Patryk Majkut. Źródło zdjęcia: Serwis DobraPolskaSzkoła.com

“Lubię przechodzić z jednego języka na drugi i należeć do dwóch rzeczywistości” – rozmowa z Patrykiem Majkutem

Patryk Majkut jest uczniem II klasy LO w Szkolnym Punkcie Konsultacyjnym w Nowym Jorku. Jego opowiadanie “Sylwestrowy pingpong” zostało wyróżnione w XXXIII Międzynarodowym Konkursie Literackiej Twórczości Dzieci i Młodzieży im. Wandy Chotomskiej 2017.

Irena Biały: Patryku, bardzo długo chodzisz do polskiej szkoły. Jakie były twoje motywacje w młodszych klasach?

Patryk Majkut: Kiedy byłem dzieckiem, lubiłem się tam spotykać z kolegami i mieć kontakt z językiem polskim. Jeździłem co roku na wakacje do Polski i wstydziłbym się słabo rozmawiać z dziadkami oraz z kuzynami w ich języku. Albo wcale nie pisać po polsku.

IB: Czy twoje motywacje w uczestniczeniu w polskiej edukacji zaczęły się z biegiem lat zmieniać?

PM: Raczej doszły nowe, chociaż wstyd z powodu słabej znajomości polskiego przestawał wchodzić w grę. Im byłem starszy, tym bardziej zaczynała mi się podobać moja “inność”. Zawsze czułem się tak samo dobrze w domu w Nowym Jorku, jak i u rodziny w Polsce. Ale było to bardziej intuicyjne.

IB: Czyli twoje podejście do “tej” inności jest teraz bardziej świadome. Na czym ono polega?

PM: Na obserwacji dwóch kultur, dwóch krajów, ludzi w Polsce i w Stanach. Bardzo lubię należeć do dwóch rzeczywistości i przeskakiwać z jednej do drugiej.

IB: Lubisz przeskakiwać z jednej rzeczywistości do drugiej? Wyjaśnij, proszę, dlaczego?

PM: Bo to jest wyjątkowe. To taki dar, który nie każdy dostaje. Niektórzy w amerykańskiej szkole zazdroszczą mi, że.. Czytaj dalej w Serwisie DobraPolskaSzkola.com

Rozmawiała: Irena Biały

Źródło: Serwis DobraPolskaSzkola.com 


W naszym domu mówimy po polsku. Odcinek 2 – Język polski w polonijnej rodzinie.