Emerytura w Niemczech za rok pracy: Jedni dostają zaledwie kilka euro, inni znacznie więcej — wszystko za ten sam rok pracy w Niemczech. Najnowsze wyliczenia pokazują, jak gigantyczne różnice w emeryturach wynikają z wysokości zarobków, odprowadzanych składek i rodzaju zatrudnienia. Te kwoty mogą zaskoczyć wielu pracujących w Niemczech.
Jak działa niemiecka emerytura?
W Niemczech wysokość emerytury nie zależy od liczby przepracowanych lat „wprost”, lecz od punktów emerytalnych. Każdy rok pracy oznacza zdobycie określonej liczby punktów — im wyższe zarobki i składki, tym więcej punktów trafia na konto ubezpieczonego.
Osoba pracująca na etacie, która przez jeden rok zarabia średnią krajową (obecnie 4328,67 euro brutto), wypracowuje prawo do 40,79 euro emerytury miesięcznie. Po 45 latach pracy daje to świadczenie w wysokości 1835,55 euro miesięcznie. Jeśli zarobki są niższe, przyszła emerytura również odpowiednio maleje. Z kolei osoby osiągające wyższe dochody mogą liczyć na większe świadczenia. Przykładowo, przy 2000 euro brutto miesięcznie roczny przyrost emerytury wynosi 18,85 euro, natomiast przy 3000 euro brutto — 28,27 euro miesięcznie.
Punkt odnosi się do średniego wynagrodzenia w kraju. Osoba, która w danym roku zarabia dokładnie tyle, ile wynosi średnia krajowa, otrzymuje jeden punkt emerytalny. Kto zarabia mniej — dostaje ułamek punktu. Kto więcej — może zdobyć ich więcej, ale tylko do określonego limitu.
Emerytura w Niemczech za rok pracy — zupełnie różne kwoty
Osoba pracująca np. w niepełnym wymiarze godzin lub za minimalne wynagrodzenie, może po roku pracy „wypracować” emeryturę zwiększoną jedynie o kilka euro miesięcznie. Z kolei pracownik z dobrymi zarobkami, od których regularnie odprowadzane są składki, po jednym roku może zwiększyć swoją przyszłą emeryturę kilkukrotnie bardziej. Różnice w długiej perspektywie liczone są już nie w euro, lecz w setkach euro miesięcznie.
Przeczytaj także: Taką emeryturę dostają ci, którzy całe życie zajmowali się tylko domem i rodziną
Dlaczego różnice są aż tak duże?
Decydują przede wszystkim:
- wysokość wynagrodzenia,
- pełny lub niepełny etat,
- ciągłość opłacania składek,
- rodzaj umowy (etat, mini-job, praca tymczasowa),
- okresy przerw w pracy, np. bezrobocie lub praca „na czarno”.
Warto pamiętać, że osoby pracujące w ramach tzw. mini-jobów często nie odprowadzają pełnych składek emerytalnych, co znacząco obniża ich przyszłe świadczenia — nawet jeśli pracują przez wiele lat.
Zupełnie inaczej jest w przypadku urzędników państwowych
W przypadku urzędników państwowych podstawą naliczania świadczenia emerytalnego jest ostatnie wynagrodzenie. Za każdy przepracowany rok przysługuje im około 1,8 proc. pensji w formie przyszłej emerytury. Po 40 latach pracy osiągają oni maksymalny poziom świadczenia, który wynosi 71,75 proc. ostatniego wynagrodzenia.
Przekłada się to na znacznie wyższe kwoty niż w przypadku zwykłych pracowników. Przykładowo, federalny mistrz zakładowy (na najwyższym stopniu doświadczenia) już za jeden rok pracy — licząc wyłącznie wynagrodzenie zasadnicze, bez dodatków — nabywa prawo do 56,08 euro emerytury miesięcznie.
Przeczytaj także: To miejsce uznano za najlepsze w Europie na emeryturę. Ciepło, tanio i spokojnie przez cały rok
Jeszcze wyższe świadczenia przysługują na innych stanowiskach. Komisarz kryminalny zyskuje 76,07 euro, a radca administracyjny wyższego szczebla aż 114,16 euro miesięcznej emerytury za każdy przepracowany rok.
Co istotne, w przypadku urzędników nie obowiązuje limit dochodów, od którego naliczane są składki — w przeciwieństwie do pracowników etatowych, których obejmuje tzw. górna granica podstawy składek. Oznacza to, że każde dodatkowe euro wynagrodzenia zwiększa przyszłą emeryturę urzędnika.
W przypadku polityków sytuacja jest inna: ich świadczenia emerytalne są nawet wyższe niż w przypadku urzędników. Na przykład poseł Bundestagu gromadzi 2,5% swojego dodatku parlamentarnego za każdy rok służby w formie emerytury. Obecnie wynosi ona 295,84 euro. Po czteroletniej kadencji daje to prawie 1200 euro świadczeń emerytalnych.
W przypadku ministrów, po czterech latach urzędowania przysługuje im emerytura w wysokości 27,74% ich obecnego wynagrodzenia ministerialnego. Stanowi to prawie siedem procent rocznie, czyli około 1150 euro za każdy z pierwszych czterech lat urzędowania. Od piątego roku emerytura wzrasta o kolejne 2,4%, co daje 396,60 euro emerytury za każdy rok urzędowania.
Co to oznacza dla pracujących w Niemczech?
Jak podaje BILD, dla wielu osób, zwłaszcza migrantów zarobkowych, jeden rok pracy w Niemczech może wydawać się mało istotny. W praktyce jednak każdy rok i każda składka mają znaczenie. Nawet niewielkie różnice w zarobkach czy formie zatrudnienia mogą po latach przełożyć się na bardzo różną wysokość emerytury.
Emerytura to nie tylko liczba lat
Niemiecki system jasno pokazuje jedno: liczy się nie tylko to, jak długo pracujesz, ale przede wszystkim — za ile i na jakich zasadach. Dlatego dwie osoby z takim samym stażem mogą otrzymywać w przyszłości zupełnie różne świadczenia. Dla wielu pracujących w Niemczech te różnice stają się widoczne dopiero po latach. Wtedy bywa już za późno, by je nadrobić.