
Niemiecki koncern TKMS otrzymał gigantyczne zamówienie na budowę nawet dwunastu okrętów podwodnych dla Kanady. To największy kontrakt w dziejach firmy i jeden z najważniejszych sukcesów niemieckiego przemysłu zbrojeniowego. Kanada zdecydowała się na zakup jednostek typu 212CD, które powstają we współpracy Niemiec i Norwegii. Umowa wzmacnia współpracę wojskową w ramach NATO i ma zwiększyć zdolności państw Sojuszu do ochrony strategicznej infrastruktury podwodnej oraz kontroli akwenów północnych.

Niemcy zdobyli historyczny kontrakt: 20 miliardów euro
Kanadyjski rząd ogłosił wybór niemieckiej firmy Thyssenkrupp Marine Systems (TKMS) jako dostawcy nowych okrętów podwodnych dla swojej marynarki wojennej. Niemiecki producent pokonał konkurencję z Korei Południowej i otrzyma zamówienie na maksymalnie 12 konwencjonalnych okrętów podwodnych typu 212CD.
Nowe jednostki zastąpią starzejącą się kanadyjską flotę okrętów klasy Victoria, które od lat wymagają kosztownego utrzymania i modernizacji. Kanada chce dzięki temu znacząco zwiększyć swoje możliwości działania na wodach Atlantyku, Pacyfiku oraz w rejonach arktycznych.
Model 212CD został opracowany wspólnie przez Niemcy i Norwegię. Okręty tego typu wykorzystują rozwiązania stosowane już przez oba państwa, co pozwala ograniczyć koszty eksploatacji i ułatwia wspólne szkolenia oraz działania operacyjne. Dołączenie Kanady oznacza powstanie większej grupy państw korzystających z podobnej technologii.
Według nieoficjalnych szacunków wartość samego zakupu jednostek wraz z pakietem serwisowym może wynosić około 20 miliardów euro, niemal 100 miliardów złotych. W dłuższej perspektywie, uwzględniając utrzymanie, szkolenia i obsługę techniczną, całkowita wartość programu może być jeszcze wyższa.
Przeczytaj także: Koniec Golfa z silnikiem Diesla w pierwszym europejskim kraju. Volkswagen podjął decyzję
Okręty podwodne 212CD wzmocnią NATO i ochronę Bałtyku oraz Arktyki
Zakup niemieckich okrętów podwodnych 212CD przez Kanadę ma znaczenie nie tylko gospodarcze, ale także strategiczne. Państwa NATO coraz większą uwagę zwracają na bezpieczeństwo infrastruktury znajdującej się pod wodą, w tym kabli telekomunikacyjnych i energetycznych.
Nowoczesne okręty podwodne są szczególnie ważne na północnym Atlantyku i w rejonie Arktyki, gdzie rośnie znaczenie rywalizacji militarnej między państwami NATO a Rosją. Jednostki typu 212CD mają zapewnić możliwość prowadzenia długotrwałych operacji przy zachowaniu wysokiej dyskrecji.
Okręty tego modelu należą do najbardziej zaawansowanych konwencjonalnych jednostek podwodnych na świecie. Dzięki napędowi niezależnemu od powietrza atmosferycznego mogą pozostawać pod wodą znacznie dłużej niż starsze konstrukcje. Wyposażone są również w nowoczesne systemy obserwacji, rozpoznania i walki.
Dla Niemiec i Norwegii udział Kanady w programie oznacza dodatkowe wzmocnienie współpracy wojskowej oraz możliwość dalszego rozwoju wspólnej technologii.
Miliony inwestycji i nowe miejsca pracy w niemieckich stoczniach
Produkcja nowych okrętów podwodnych ma odbywać się w Niemczech. TKMS planuje budowę jednostek w swoich zakładach w Kielu oraz Wismarze. Inwestycja ma przynieść rozwój niemieckiego przemysłu stoczniowego i stworzyć nawet około 1500 nowych miejsc pracy.
Dla regionu Szlezwika-Holsztynu kontrakt oznacza ogromne znaczenie gospodarcze. Stocznia w Kielu od lat jest jednym z najważniejszych europejskich ośrodków produkcji okrętów podwodnych, a nowe zamówienie zapewni stabilność zatrudnienia oraz rozwój specjalistycznych kompetencji.
Niemieckie media informują, że decyzję Kanady pozytywnie ocenili niemieccy politycy. Kanclerz Friedrich Merz uznał kontrakt za jeden z największych sukcesów niemieckiego przemysłu obronnego i ważny sygnał współpracy transatlantyckiej. Minister obrony Boris Pistorius podkreślił natomiast, że Niemcy, Norwegia i Kanada będą wspólnie rozwijać jedne z najnowocześniejszych konwencjonalnych okrętów podwodnych.
Pierwsze nowe jednostki mają wejść do służby w Kanadzie w pierwszej połowie lat 30. XXI wieku. Realizacja programu będzie jednym z największych przedsięwzięć przemysłu obronnego w historii Niemiec i znaczącym krokiem w modernizacji sił morskich NATO.
