Wojna w Ukrainie od miesięcy dostarcza informacji o niezwykle brutalnych metodach prowadzenia walki. Coraz częściej pojawiają się doniesienia, że rosyjskie dowództwo wysyła żołnierzy na misje, z których powrót graniczy z cudem. Według analiz opartych na relacjach rosyjskich blogerów wojennych oraz zachodnich ekspertów, życie żołnierza podczas szturmu może trwać zaledwie od 20 do 35 minut. To pokazuje skalę dramatycznych realiów współczesnego konfliktu.
Najbardziej niebezpieczna praca na świecie. Rosyjski żołnierz szturmowy
Historia zna wiele zawodów i funkcji, które wiązały się z niemal pewną śmiercią. Za jedne z najbardziej niebezpiecznych uznawano służbę na niemieckich okrętach podwodnych podczas II wojny światowej. Spośród około 40 900 marynarzy służących na U-Bootach życie straciło blisko 28 000 osób. Oznacza to śmiertelność przekraczającą 68 procent.
Jeszcze bardziej ekstremalnym przykładem byli japońscy piloci kamikaze, którzy świadomie wykonywali loty kończące się samobójczym atakiem na okręty przeciwnika. W ich przypadku śmierć była praktycznie pewna już w chwili rozpoczęcia misji.
Zdaniem części analityków wojskowych obecnie najbardziej niebezpiecznym zadaniem na świecie może być służba jako rosyjski żołnierz szturmowy. Według informacji pojawiających się w rosyjskich kanałach w serwisie Telegram oraz analiz cytowanych przez historyka Petera Frankopana, przeciętna długość życia żołnierza uczestniczącego w szturmie wynosi zaledwie od 20 do 35 minut.
Nie oznacza to, że każdy uczestnik takiej operacji ginie w tym czasie. Dane odnoszą się do najbardziej niebezpiecznej fazy ataku, podczas której oddziały próbują zdobyć umocnione pozycje przeciwnika.
Przeczytaj także: Ten mężczyzna wykonuje jeden z najniebezpieczniejszych zawodów w Berlinie. Każdy błąd może kosztować życie
Dlaczego rosyjskie szturmy kończą się tak ogromnymi stratami?
Podstawowym zadaniem żołnierzy szturmowych jest dotarcie do określonego punktu znajdującego się pod kontrolą przeciwnika. Może to być okop, ruina budynku, zagajnik lub inny strategiczny fragment terenu.
Problem polega na tym, że współczesne pole walki praktycznie nie pozostawia miejsca na ukrycie się. Nad frontem stale operują drony rozpoznawcze, które przekazują obraz w czasie rzeczywistym. Każdy ruch żołnierzy może zostać błyskawicznie wykryty. Po wykryciu grupy szturmowej uruchamiany jest ogień artylerii, moździerzy, karabinów maszynowych oraz dronów uderzeniowych. W wielu miejscach frontu wystarczy kilka minut, aby cały oddział został całkowicie wyeliminowany.
Eksperci określają takie obszary mianem kill zone, czyli stref śmierci. Są to fragmenty terenu znajdujące się pod nieustanną obserwacją przeciwnika, gdzie praktycznie każda próba przemieszczania się kończy się wykryciem. Według analiz prawdopodobieństwo odniesienia ran lub śmierci podczas jednego szturmu może wynosić od 50 do nawet 90 procent. Jeśli żołnierz przeżyje pierwszy atak, często zostaje wysłany do kolejnego.
Rosyjskie oddziały szturmowe coraz częściej wykorzystują także bardzo proste środki transportu. W mediach wielokrotnie pojawiały się nagrania przedstawiające żołnierzy przemieszczających się na motocyklach, quadach, niewielkich pojazdach terenowych, a nawet golfowych wózkach elektrycznych. Celem jest szybkie dotarcie do pozycji przeciwnika, zanim operatorzy dronów zdążą naprowadzić ogień artylerii.
Po co dowództwo wysyła kolejne fale żołnierzy?
Choć z militarnego punktu widzenia takie działania wydają się wyjątkowo kosztowne, rosyjskie dowództwo może osiągać dzięki nim kilka celów. Każdy przeprowadzony szturm dostarcza cennych informacji wywiadowczych. Dowódcy mogą sprawdzić, jak szybko reagują ukraińskie oddziały, jakie rodzaje uzbrojenia wykorzystują oraz z których pozycji prowadzą ostrzał.
Szczególnie istotne jest wykrycie lokalizacji operatorów ukraińskich dronów. Po ustaleniu ich położenia możliwe staje się przeprowadzenie kontruderzenia przy użyciu artylerii lub własnych bezzałogowców.
Innym celem jest stopniowe wyczerpywanie zapasów amunicji przeciwnika. Nawet nieudany szturm zmusza obrońców do intensywnego wykorzystania pocisków artyleryjskich oraz amunicji do broni strzeleckiej. To strategia oparta na przewadze liczebnej i gotowości do ponoszenia bardzo wysokich strat.
Wysokie wynagrodzenie ma zachęcać do podpisania kontraktu
Aby uzupełniać ogromne straty osobowe, rosyjskie władze oferują kandydatom bardzo atrakcyjne warunki finansowe. Oprócz wysokiego wynagrodzenia pojawiają się liczne premie oraz świadczenia dla rodzin.
Największe zainteresowanie kontraktami obserwuje się w biedniejszych regionach Rosji. Dla osób bez pracy, byłych więźniów czy ludzi zadłużonych służba wojskowa staje się często jedyną szansą na szybkie zdobycie dużych pieniędzy.
W wielu przypadkach rodziny poległych otrzymują wysokie odszkodowania. Część ekspertów określa ten mechanizm mianem deathonomics, czyli sytuacji, w której śmierć żołnierza staje się dla jego bliskich bardziej opłacalna finansowo niż jego dalsze życie w skrajnej biedzie.
Świadczenia oferowane rosyjskim żołnierzom kontraktowym
| Rodzaj świadczenia | Szacunkowa wartość |
|---|---|
| Miesięczne wynagrodzenie na froncie | około 2 240 euro |
| Premia za podpisanie kontraktu | zależna od regionu. Często kilkadziesiąt tysięcy euro |
| Odszkodowanie za odniesione obrażenia | około 33 600 euro |
| Świadczenie dla rodziny po śmierci żołnierza | minimum 56 000 euro |
| Regionalne dodatki po śmierci | od około 11 200 do 33 600 euro |
| Umorzenie zadłużenia | do około 112 000 euro |
Wysokość świadczeń różni się w zależności od regionu oraz rodzaju podpisanego kontraktu. Portal Manners podaje, że dla wielu mieszkańców odległych części Rosji są to kwoty nieosiągalne w normalnym życiu zawodowym.
Mimo wysokich zachęt finansowych coraz więcej analiz wskazuje, że rosyjskie szturmy należą obecnie do najbardziej ryzykownych operacji wojskowych prowadzonych na świecie. Wysoka aktywność dronów, precyzyjna artyleria oraz rozbudowane systemy obserwacji sprawiają, że szanse na przeżycie pierwszych minut natarcia są wyjątkowo niewielkie. Dla wielu żołnierzy podpisanie kontraktu oznacza nie tylko zmianę zawodu, lecz przede wszystkim wejście do jednej z najbardziej śmiercionośnych formacji współczesnego pola walki.