
Co Niemcy naprawdę myślą o Polakach? Czy nadal kierują się stereotypami, czy może ich opinia o wschodnich sąsiadach zmieniła się w ostatnich latach? Najnowsze badanie pokazuje, jak mieszkańcy obu krajów postrzegają siebie nawzajem i co najbardziej cenią po drugiej stronie granicy. Wyniki, które opisał niemiecki dziennik „Tagesspiegel”, przynoszą sporo pozytywnych wiadomości, ale ujawniają też istotne różnice w podejściu do wspólnej historii i wzajemnych relacji. Okazuje się również, że na ocenę sąsiadów mają duży wpływ dwa czynniki.

Co Niemcy myślą o Polakach? Wyniki najnowszego badania
Niemiecki dziennik „Tagesspiegel” opublikował wyniki najnowszego Barometru Polska–Niemcy 2026, badania przeprowadzanego regularnie od 2000 roku. Wynika z niego, że wzajemne postrzeganie Polaków i Niemców wyraźnie się poprawiło.
Obecnie 57 proc. Polaków i 56 proc. Niemców dobrze ocenia stosunki między oboma krajami. W porównaniu z ubiegłym rokiem odsetek pozytywnych ocen wzrósł o 6–7 punktów procentowych. Negatywnie o wzajemnych relacjach wypowiada się około jedna piąta ankietowanych.
Co ciekawe, znacznie lepsze zdanie o sąsiadach mają osoby, które odwiedziły ich kraj. Według badania 59 proc. Polaków było przynajmniej raz w Niemczech od czasu zjednoczenia tego kraju w 1990 roku. Z kolei 42 proc. Niemców odwiedziło w tym okresie Polskę.
Szczególnie pozytywne opinie mają mieszkańcy regionów przygranicznych, którzy częściej podróżują do sąsiedniego kraju i utrzymują bezpośrednie kontakty z jego mieszkańcami.
Za co Niemcy cenią Polaków? Dwie rzeczy wskazali najczęściej
Wyniki badania pokazują, że Niemcy doceniają w Polsce przede wszystkim przystępne ceny i życzliwość mieszkańców.
Aż 55 proc. niemieckich respondentów wskazało niższe ceny jako jedną z zalet Polski. Niewiele mniej, bo 52 proc., zwróciło uwagę na przyjazne nastawienie Polaków.
Z kolei Polacy cenią w Niemczech przede wszystkim jakość dróg i infrastruktury kolejowej oraz atrakcyjność turystyczną kraju. Dużym uznaniem nadal cieszą się także niemieckie produkty. Oznaczenie „Made in Germany” zwiększa ich atrakcyjność w oczach polskich konsumentów.
Jak zauważa cytowana przez „Tagesspiegel” Agnieszka Łada-Konefał, wicedyrektor Niemieckiego Instytutu Spraw Polskich w Darmstadt, osoby odwiedzające sąsiedni kraj mają zazwyczaj bardziej wyrobione i pozytywne opinie o jego mieszkańcach. Nie oznacza to jednak, że są wobec nich mniej krytyczne.
Polacy i Niemcy inaczej oceniają wzajemne relacje
Mimo poprawy wzajemnych opinii badanie ujawniło również poważne różnice.
Zaledwie 31 proc. Polaków uważa, że Niemcy traktują Polskę jak równorzędnego partnera w Unii Europejskiej. Aż 46 proc. jest zdania, że dzieje się tak rzadko lub nigdy.
Istotne rozbieżności dotyczą również historii. Podczas gdy 69 proc. Niemców uważa, że we wzajemnych relacjach należy koncentrować się przede wszystkim na teraźniejszości i przyszłości, w Polsce taką opinię podziela 52 proc. ankietowanych.
Jeszcze większą różnicę widać w ocenie rozliczeń z przeszłością. Aż 44 proc. Niemców uważa, że ich kraj wystarczająco uznał cierpienia i ofiary Polaków podczas II wojny światowej. W Polsce zgadza się z tym zaledwie 18 proc. badanych.
Przeczytaj także: Niemcy szturmują polskie miejscowości przy granicy. Wszystko przez nowe przepisy
Wspólne obawy zbliżają Polaków i Niemców
Jednym z tematów, które łączą społeczeństwa obu krajów, jest bezpieczeństwo. Większość respondentów opowiada się za ściślejszą współpracą w zwalczaniu rosyjskiej dezinformacji, sabotażu oraz zagrożeń militarnych.
Z badania wynika również, że na ocenę sąsiadów wpływają sympatie polityczne. W Polsce bardziej sceptyczni wobec relacji z Niemcami są zwolennicy ugrupowań prawicowych, natomiast w Niemczech wyróżniają się pod tym względem wyborcy AfD.
Barometr Polska–Niemcy 2026 pokazuje jednak przede wszystkim, że bezpośrednie kontakty sprzyjają lepszemu wzajemnemu zrozumieniu. Osoby, które znają sąsiedni kraj z własnego doświadczenia, częściej dostrzegają korzyści ze współpracy i opowiadają się za utrzymywaniem dobrych relacji.
Badanie przeprowadził Ipsos w sierpniu 2026 roku na reprezentatywnych próbach po 1000 mieszkańców każdego kraju w wieku od 18 do 75 lat, uzupełnionych dodatkowymi próbami z regionów przygranicznych.
